معبودا !
معبودا !
به بزرگي آنچه داده اي
آگاهم کن تا کوچکي آنچه ندارم نا آرامم نکند ..
مرا ز روز قيامت غمي که هست اين استکه روي مردم دنيا دوباره بايد ديد
درد" را از هر طرفش بخواني درد است دريغ از “درمان” که عکسش ” نامرد ” است
ازکسانيکه از من مــــــــتنفرند سپاسگزارم. ، آنها مرا قويتر ميکنند از کسانيکه مرا دوســــــــــــــت دارند ممنونم،آنان قلب مرا بزرگتر ميکنند. ازکسانيکه مرا ترک ميکنند متشــــــــــکرم،آنان بمن مي آموزند که هيچ چيز تا ابد ماندني نيست . از کسانيکه با من مـــــيمانند سپاسگزارم، آنان بمن معناي دوست واقعي را نشان ميدهند. کوروش کبير
دا مرحم تمام دردهاست.هر چه عمق خراشهاي وجودت بيشتر باشدخدا براي پر کردن ان بيشتر در وجودت جاي ميگيرد
من خدا را دارم، کوله بارم بر دوش، سفري مي بايد، سفري تا ته تنهايي محض، هر کجا لرزيدي، از سفر ترسيدي، فقط آهسته بگو: من خدا را دارم...